“پرواز” : حدیث آخرین ساعات شهید حبیب روزی طلب
۲ فروردین ۱۳۸۷
شهید حبیب روزیطلب
ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و آواز نیامد
این مدعیان در طلبش بی خبرانند
کان را که خبر شد خبری باز نیامد
«برادر ، خواهر، قلم بدست گرفته ایم تا ازشهدای شاهدمان بنویسیم، اما ما از چه می نویسیم و توچه می خوانی ، ماچه می نالیم و تو چگونه به نوای این نی دل می دهی! ما درهجر یارانمان می سوزیم و تو با چه حال احساس می کنی! نمی دانیم ، اما یقین داریم که از ایمان شهیدان شاهد سخن گفتن ، عملشان را به تصویر کشیدن و ملکات اخلاقیشان را معرفی کردن نیاز به اداراک آنها دارد و این حاصل نمی شود جز با گام زنِ راهشان شدن، و بر سختیهای راه چونان خودشان شکیبا بودن، و اینکه از خدا بخواهیم درجات آنها را، تا بتوانیم، به مقدار سعۀ وجودیمان، ادراک کنیم. آخر مگر می شود بی آنکه در آتش خرمن عشق پروانه بسوزی از سوختن او دم بزنی! (شرح این قصه مگرشمع برآرد به زبان …). 
(ادامه…)
(ادامه…)
شهید حبیب روزیطلب از دیدگاه حضرت آیت الله نجابت 
شهید نادر هندیجانی از دیدگاه همسر و یکی از دوستانش
شهيد محمد حسين نجابت از نگاه پدر
"پرواز" : حدیث آخرین ساعات شهید حبیب روزی طلب
کلمه عشق (حضرت آیت الله نجابت شیرازی)
حدیث سرو (شرح یک بیت حافظ از حضرت آیت الله نجابت)
عارف کامل حضرت آیت الله نجابت (ره) در یک نگاه
مدیر حوزه چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟ (حضرت آیت الله نجابت)
ولایت شرعیۀ مطلقۀ فقیه متعهد مسئول
آیت حق (تجلی روح خدا در کالبد انقلاب اسلامی)
آخرین نظرات سایت