دکتر قاسم کاکایی

کسی را که واجد مقام عرفان است عارف گویند. از نگاهی دیگر عرفان نه علم است نه تکنیک؛ عرفان طرز نگاه به خود، به آفریننده و جهان دور و بر است و در یک جمله عرفان قدرت تجزیه و تحلیل و برداشت از جهان درون و برون و دیروز و امروز و فرداست. هر قدر این نگاه را درونی‌تر و بدون سفسطه و بازی با کلمات ارج نهیم و بشناسانیم و حد و مرزی برای آن از نظر جنسیت و دین و جغرافیا و سواد و سن قائل نشویم، که در اصل نیز بر این موضوع مترتب نیست، آن را رواج داده‌ایم. عرفان از نظر لغوی به معنی شناختن، ‌شناسایی و آگاهی است. عرفان یعنی شناخت خداوند. ادامه ی نوشته