دکتر قاسم کاکایی

          موافق را می‌نواخت و مخالف را نمی‌گداخت، ارزش ها را پاسداری قوی پنجه بود، و کینه و نامردمی را بنیان برانداز؛ به شمشیر، نظامی مبارک برافراشت و به سکوت و بردباری، همان را پاس داشت. آزادیخواهان را رهبری می‌کرد و عارفان را دلبری. برای حکومتیان مشاوری امین بود و مردم را پشتیبانی صادق. پایه‌های زمامداری خویش را همانجا نهاد که پیش‌تر خانة سکوت و انزوایش بود؛ یعنی اگر برخاست، به همان دلیل بود که نشست، و اگر نشست به همان سائقه بود که برخاست. وقتی مهار ۲۵ سال خانه نشینی را رها کرد و زمام حکومتی دامن گستر را بدست گرفت، به همان می‌اندیشید که در بدر و حنین دریای اندیشة او را موج می‌انداخت، یعنی: خدا، عدالت و حقیقت.

          آنچه وی در مدار رفتار و گفتار خود نهاده بود، محدود به هیچ عصری و نسلی نمی‌‌شود؛ بلکه قابلیت آن را دارد که قانون فراگیر و قاعدة خردپذیر برای همگان باشد. حق را می‌شناخت و باطل را از آن می‌روبید؛ تا نه حق بهانة باطل شود و نه باطل، سر خیل سپاه حق جویان. آنان که حق را بدو نشناختند، سخن او را نیز نشنیدند که: “نخست حق را بشناسید، آنگاه حق مدار را از باطل آلود تمیز دهید”.

          خاصیت حق و حقیقت آن است که به نظام و قانون در می‌آید و خصلت باطل آن است که به هیچ ترتیبی و آدابی تن نمی‌دهد. علی (ع) چنان چتری از قانون و قاعده، گسترد که برای شخص خودش نیز در آن جایی بود. آنچنانکه در محکمة قانون، گاه قاضی بود، گاه شاکی و گاه مشتکی علیه. سخنش زیبا بود؛ به زیبایی حقیقت؛ قامتش برافراشته بود؛‌به افراشتگی عدالت. در بدر و احد باطل را از پای درآورد، در صفین و جمل به مصاف باطل‌های حق نما رفت، و در نهروان کوشید که خدا را و شریعت را از چنگال تنک مایگان تنگ اندیش برهاند.

هزار سحر برانگیختند که او را در بیت الاحزان مدفون کنند، اما او به ریسمان “لولاحضور الحاضر” چنان آویخت که از آن باطل السحر ساخت و به میان سامریان افکند. شریعت را پیراسته می‌خواست و حکومت را آراسته: پیراسته از شوائب دینداران و سلایق زمامداران؛ آراسته به عدالت پیشگی و آزاد منشی و مردمداری.

برگزاری کنگرة سیرة و اندیشه امام علی (ع) در تاریخ ۱۴ و ۱۵ اسفند ماه ۷۹، کاوش در ابعاد شخصیت آن باب مدینة علم وبررسی جلوه‌های نهج البلاغة او در درالعلم شیراز و در جمع فرهیختگان و اندیشمندان، گامی بود در جهت کسب و نشر معنویت و عقلانیت برای همگان، و گشودن و تفسیر ناگفته‌هایی از منشور حکومت دینی برای دولتمردان.

 

حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق

                                                          بدرقة رهت شود همت شحنة نجف