.

خانه > ياد استاد > شهید حبیب روزیطلب از دیدگاه حضرت آیت الله نجابت

شهید حبیب روزیطلب از دیدگاه حضرت آیت الله نجابت

habib5

شهید حبیب روزیطلب

شهید حبیب‌ روزیطلب‌ در ۲۳ مردادماه‌ ۱۳۳۹ در شهر شیراز در خانواده‌ای‌ مذهبی‌ که‌ پدر کارگر مغازه‌ نانوایی‌ بود بدنیا آمد. تحصیلات‌ ابتدایی‌، راهنمایی‌ و دبیرستان‌ را در شیراز تمام‌ و با اخذ دیپلم‌ ریاضی‌ و شرکت‌ در کنکور سراسری‌ در رشته‌ علوم‌ انسانی‌، جامعه ‌شناسی‌ تهران‌ قبول‌ شد و بیش‌ از یک‌ ترم‌ در دانشگاه‌ نبود که‌ منجر به‌ انقلاب‌ فرهنگی‌ و تعطیلی‌ دانشگاه‌ها شد و حدود شش‌ ماه‌ همراه‌ با شهید سعید ابوالاحرار در حوزه‌ علمیه قم‌ مشغول‌ تحصیل‌ شد که‌ با شروع‌ جنگ‌ تحمیلی‌ راهی‌ جبهه‌های‌ نبرد حق‌ علیه‌ باطل‌ گردید و نهایتاً در عملیات‌ محرّم‌ سال‌ ۱۳۶۱ در ۲۲ محرم‌ همان‌ سال‌ در تپّه‌ ۱۷۵ به‌ درجه‌ رفیع‌ شهادت‌ نائل‌ آمد.

بسم‌ الله الرحمن‌ الرحیم
این‌ بزرگوار رضوان‌ الله علیه‌ از یک‌ سال‌ قبل‌ از شهادت‌ پُر سعادتش‌ با بنده‌ اظهار دوستی‌ و وداد نمود و تدریجاً هدف‌ عالی‌ خودش‌ را که‌ معرفت‌ خداوند و اولیاء عظام‌ خداوند است‌ ظاهر فرمود و روز به‌ روز انقطاعش‌ از غیر خدا رو به‌ فزونی‌ داشت‌. حتّی‌ دو هفته‌ قبل‌ از حرکت‌ ایشان‌ بطرف‌ جبهه مبارکه‌ آنچه‌ لازمه انقطاع‌ تام‌ بود مالک‌ شده‌ بود و از مرتبه‌ سلوک‌ و عالم‌ تخیّل‌ عبور فرموده‌ بود و فرمایش‌ حضرت‌ امیرالمؤمنین‌ علی‌ علیه‌ الصلاه‌ و السلام‌ بر ایشان‌ انطباق‌ کامل‌ داشت‌، آنجا که‌ در خطبه‌ همّام‌ فرمودند:
«یَنظُر اِلیهِم‌ الناظرُ فیَحسَبُهُم‌ مَرضی‌’ و ما بِالقَوم‌ مِن‌ مَرَض‌ و یقول‌ لَقد خُولِطوا و لَقد خالَطَهُم‌ أمرٌ عظیمٌ».
«بیننده‌ می‌پندارد که‌ آنها بیمارند در صورتی‌که‌ بیماری‌ ندارند، چون‌ مطلبی‌ که‌ از تخیّل‌ و افکار افراد عادی‌ خارج‌ است‌ با او برخورد کرده‌ و وی‌ آن‌ را به‌ جان‌ و دل‌ پذیرفته‌ است‌».
لهذا مردم‌ می‌پندارند که‌ او دیوانه‌ شده‌. ایشان‌ (حبیب‌ روزیطلب‌) ماندنشان‌ در این‌ نشئه‌ موجب‌ ملالشان‌ بود، چون‌ بالکلّیه‌ اسباب‌ مفرِّح‌ این‌ نشئه‌ موجب‌ فرح‌ ایشان‌ نمی‌شد. لهذا محبوب‌ مطلقش‌ چنین‌ شرافت‌ عظمایی‌ را که‌ نصیب‌ اولیاء خاصّ خود می‌فرماید به‌ وی‌ عطا فرمود. هنیئاً له‌ و لوالدیه‌ و لارحامه‌ ـ و السلام‌ علیکم‌ و رحمه‌ الله و برکاته‌.
حسنعلی‌ نجابت‌
مطالب موجود با عبارات مشترک
این مطلب را منتشر کنید:
Facebook Twitter Linkedin Email
  1. حبیب
    ۲۹ مهر ۱۳۹۱ در ۱۶:۱۹ | #1

    سلام
    دوست دارم مثل استاد حبیب باشم اما نمی توانم … امید دارم … دلخوشم یک بار به خوابم بیاید … هر چه می خواهد بگوید … اینجا در غربت دلخوشم به یاد استاد حبیب … او آرامم می کند … خیلی طالبم یک بار با معرفت کنار قبر بی جسدش بیایم و از عمق وجود بگریم ….

  2. شاگرد حبیب
    ۱۱ تیر ۱۳۹۱ در ۰۷:۵۴ | #2

    با عرض سلام
    البته تفاوت مهم این شهید بزرگوار با دیگر عرفا به نظر بنده در این بود که ایشان از طریق مراقبه مستمر که در احوال بعضی عرفا نوشته اند به این مقام نرسید درحبیب آقا یک اتصال ، شوق و حیاء مستمر نسبت به پروردگار وجود داشت که حقیر تابحال در کمتر کسی مشاهده نموده ام . این حیا در هنگام نماز خواندن ایشان به اوج میرسید . دل مرده ما را ایشان با رفتار و سخنان خود احیا می کرد .

  3. محفوظ
    ۲۶ خرداد ۱۳۹۱ در ۰۹:۱۳ | #3

    حبیب آقاشور و حال عرفانی و خوشرویی که دائم داشتند بی نظیر بود یک لحظه ایشان رافراموش نمی کنم یادم نمی رود برادر ایشان شهید جواد آقا می گفتند هر موقع اراده می کنم در خواب حبیب آقا را می بینم و با ایشان صحبت می کنم . آشنایی و دوستی با ایشان را برای خود نعمت بسیار بزرگی می دانم . خداوند بر درجاتش بیفزاید
    از غم دوست در این میکده فریاد کشم دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم

  4. fateme motahhari
    ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ در ۱۲:۵۸ | #4

    khanom taheri rast migan az habib ziad begin khahesh mikonam!!!

  5. ۱۴ دی ۱۳۸۹ در ۰۶:۰۱ | #5

    سلام استاد …

    حدود یک سال پیش بود که با حبیب آشنا شدم … چه جوریش بماند …. اما حالا که مشغول انجام تحقیق پایان نامه بودم و داشتم از مطالب سایت شما استفاده میکردم یهو عکس حبیب رو تو آرشیوتون دیدم و … خوندم و …
    تورو خدا برام از حبیب بگید…. اگه میشه …. حبیب …..

Captcha Captcha Reload


برخی از رویدادها

برخی از تألیفات