.

خانه > رویدادها, ياد استاد > زبان خامه ندارد سر بیان فراق

زبان خامه ندارد سر بیان فراق

آیت الله سید محمدمهدی دستغیب

آیت الله سید محمدمهدی دستغیب

امروز جسم مطهر حضرت آیت الله حاج سید محمد مهدی دستغیب که از سفر کربلا و نجف آمده بود در کنار مرقد حضرات آیات حاج شیخ حسنعلی نجابت و شهید سید عبدالحسین دستغیب در خاک آرمید اما حکایت روح منورش را حافظ روایت کرد که

                       این جان عاریت که به حافظ سپرد دوست

                         روزی  رخش  ببینم  و  تسلیم  وی  کنم

   در نظرم بود که سخن از این بزرگمرد را با آیه ای از قرآن  کریم آغاز کنم اما مانده بودم که کدام آیه. عمر طولانی ایشان علیرغم برکات فراوانی که داشت، سبب شد که داغِ فراقِ رفیقان و عزیزانی چون حضرت آیت الله حاج شیخ محمدجواد انصاری، شهید محراب حضرت آیت الله دستغیب، امام خمینی و حضرت آیت الله نجابت بر دل نازک و نازنینش بنشیند. در سایۀ برادر بزرگ و بزرگوارش، شهید دستغیب، بالیده و بزرگ شده بود، دم مسیحایی ولی کامل خدا، آیت الله انصاری، آتش به جانش افکنده بود و هم از ایشان شنیده بود که «جذبه را از حاج شیخ حسنعلی نجابت باید آموخت» لذا هیچگاه مصاحبت و تبعیت آیت الله نجابت را فرو نگذاشت. نگارنده یاد دارد که مجلس انس این دو بزرگوار گاهی به چند ساعت بالغ می گشت. در خلوت خویش و دور از اغیار “راز” می گفتند و “راز” می شنودند. بیش از سی سال بود که حکم تولیت و خدمت آستان امامزادگانِ واجب التعظیم، حضرت سید میر احمد بن موسی (ع)(شاهچراغ) و حضرت سید میر محمد بن موسی (ع) در شیراز را از دست مبارک امام خمینی دریافت کرده بود.  امام را نه صرفا به چشم مرجع تقلید یا حتی ولی فقیه بلکه به چشم عارفی کامل و ولی خدا می نگریست. در فراق همۀ این بزرگان سالها با حافظ همنوا گشته بود که:

                  نماز شام غریبان  چو گریه آغازم           به مویه های غریبانه  قصه پردازم

                 به یاد یار و دیار آنچنان بگریم زار          که از جهان ره و رسم سفر براندازم

                 من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب           مهیمنا به رفیقان خود  رسان بازم

   همۀ اینها کافی بود که در وصف حال او و حکایت انتظارش این آیه شریفه به ذهن خطور کند که: «من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر»( از میان مؤمنان مردانی هستند که در پیمانی که با خدا بسته اند صادقند، برخی از ایشان عهد خویش را به انجام رسانده اند و برخی انتظار می کشند»( احزاب/۲۳ ).

   وقتی کنارش می نشستی دریایی از آرامش و رضا و کوهی از صبر و استقامت را در کنار خود می یافتی ولی گاهی نیز “سوز دل، اشک روان، آه سحر، نالۀ شب” او غماز و پرده در می شدند و از جداییها حکایت و شکایت می کردند. با آنکه عمری را در سلوک و ریاضاتِ طاقت فرسا طی کرده و به تعبیر مرحوم آیت الله نجابت «هیچ چیز را از آنچه لازمۀ سلوک است فرو نگذاشته» بود، بارها می دیدیم که با اشک و آه چنین زمزمه می کرد که

                    فدای دوست نکردیم عمر و مال و دریغ           که کار عشق ز ما این قدر نمی آید

    سالها قبل مرحوم آیت الله انصاری به وی فرموده بود که: «به دست مولا امیرالمؤمنین علی (ع) به آرزویت می رسی» و این بار در آخرین سفرش به نجف اشرف، به هنگام زیارت امیرالمؤمنین (ع)، آن آرزو و این پیشگویی تحقق یافت و روح ملکوتی اش به جوار حق شتافت و “وصال” و “فنا”ی تام را تجربه کرد که:

 حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق                      بدرقۀ رهت شود همت شحنۀ نجف

     همۀ همراهان وی در این سفر بارها از وی می شنیدند که می  گفت و از دیگران می خواست که بگویند:

                   به ذره گر نظر لطف بوتراب کند                        به آسمان رود و کار آفتاب کند

   در این سفر بود که از بیت خود، زندان تن و دار غرور خارج گشت و به دار سرورهجرت نمود و به سوی خدا و رسول و اولیای الهی پرکشید و مصداق این آیه گشت که: « و من یخرج من بیته مهاجرا الی الله و رسوله ثم یدرکه الموت فقد وقع اجره علی الله» ( هرکس که از خانه و کاشانۀ خود به عزم هجرت به سوی خدا و پیامبرش بیرون رود و سپس مرگش فرا رسد، حقا که پاداش او بر خداوند است) (نساء/۱۰۰). بر او گوارا و نوشین باد و

                  شرح این هجران و این خون جگر                     این زمان بگذار تا وقت دگر

مطالب موجود با عبارات مشترک
این مطلب را منتشر کنید:
Facebook Twitter Linkedin Email
  1. مجیداشرفی
    ۲۱ خرداد ۱۳۹۳ در ۲۰:۴۰ | #1

    الحق والانصاف کوهی استواربودندهرچنداین حقیرسعادت آشنائی چندساله آخروزیارت کردن آن بزرگواردرمراسم سالگردرحلت حضرت آیت اله نجابت رضوان اله تعالی علیه نصیبم شداماتقریبا بااین آشنائی کم ازعظمتی بی کران این حقیررانصیب شد رضوان الهی برآن سالک الهی

  2. علی
    ۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ در ۱۲:۲۶ | #2

    دوست دارم از حالات و روحیات ایشان در فاصله زمانی سه هفته‌ای پس از واگذاشتن مسئولیت تولیت شاهچراغ (ع) تا زمان رحلتشان بشنوم. لطفاً مطالبی در این خصوص در سایت قرار دهید.

  3. ۲۲ فروردین ۱۳۹۳ در ۱۱:۵۸ | #3

    ارتحال ملکوتی و جانسوز بزرگ خاندان دستغیب و فخر شیراز را محضر شما استاد گرامی تسلیت عرض می نمایم

  4. مسکین بیچاره
    ۱۳ فروردین ۱۳۹۳ در ۱۷:۱۴ | #4

    رحمت الله و تحیاته علیه و علی آبائه
    خدا شما رو حفظ کنه.
    از تلویزیون نماز ایشان گاهی پخش میشد و حقیر تا آخر تماشا میکردم و آرام میشدم.
    نثار روح ایشان یک حمد و یازده سوره توحید.

  1. بدون بازتاب

Captcha Captcha Reload


برخی از رویدادها

برخی از تألیفات